<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="0.92">
<channel>
	<title>มอญลพบุรี</title>
	<link>http://monlopburi.com</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 18 Mar 2012 07:44:26 +0000</lastBuildDate>
	<docs>http://backend.userland.com/rss092</docs>
	<language>en</language>
	<!-- generator="WordPress/3.2.1" -->

	<item>
		<title>มอญบางขันหมาก</title>
		<description><![CDATA[วัฒนธรรมล้ำค่าน่าหวงแหน เป็นแบบแผนแนวทางสร้างศักดิ์ศรี บรรพชนสรรค์สร้างไว้อย่างดี สมควรที่อนุรักษณ์พิทักษ์ไว้ เช่นไทยมอญบางขันหมากฝากไว้คิด ทุกชีวิตงอกงามตามวิสัย บรรพชนสรรค์สร้างไว้อย่างไร นานแค่ไหนประเพณีไม่มีกลาย ทั้งทรงผม เสื้อผ้า ภาษาพูด ย่อมพิสูจน์ชาติพันธุ์สมมั่นหมาย จึงไทยมอญบางขันหมาก ยากมลาย สืบเชื้อสายรามัญนิรันดร์กาล ยกตัวอย่างอ้างเอ่ยเฉลยถ้อย ใช่พูดพล่อยเหลวไหลไร้แก่นสาร เคยคบค้าสมาคมมานามนาน ทั่วหมู่บ้านบางขันหมากหลายไทยมอญ เรื่องความรักสามัคคีนี้เหนียวแน่น เป็นปึกแผ่นยากที่ใครจะไถ่ถอน ต้องดำรงชาติพันธ์นิรันดร คือคำสอนจงสถิตจิตวิญญาณ วัฒนธรรมล้ำค่าน่าหวงแหน เป็นแบบแผนและแนวทางสร้างรากฐาน ทุกประเทศที่เจริญมาเนิ่นนาน ล้วนสืบสานวัฒนธรรมเป็นสำคัญ]]></description>
		<link>http://monlopburi.com/%e0%b8%a1%e0%b8%ad%e0%b8%8d%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%81/</link>
			</item>
	<item>
		<title>ผมโก๊ะ</title>
		<description><![CDATA[การไว้ทรงผมโก๊ะมีส่วนสัมพันธ์กับความเชื่อในผีโรงใหญ่ของชาวมอญบางขันหมาก เพราะว่าเด็กผู้ชายจะกลายเป็นหัวหน้าครอบครัวในอนาคต เป็นผู้สืบทอดวงค์ตระกูลและชาติพันธุ์มอญต่อไป นอกจากนี้เด็กผู้ชายบางคนอาจจะเติบโตกลายเป็นหัวหน้าหรือผู้นำตระกูล ซึ่งมีหน้าที่จะต้องทำพิธีไหว้ผีโรงสืบต่อไปในภายภาคหน้า        สำหรับเด็กผู้หญิงที่ไว้ผมโก๊ะนั้นปรากฏอย่างเล็กน้อย ส่วนใหญ่จะมีความเชื่อในเรื่องการเลี้ยงดูโดยเชื่อว่าเด็กที่ไว้ผมโก๊ะจะ เลี้ยงง่ายไม่อ้อน ไม่เจ็บป่วยบ่อยๆไม่เป็นไข้ เติบโตดีแข็งแรงนอกจากนี้บางครอบครัวก็มีความเชื่อเรื่องผีโรงใหญ่จึงให้ เด็กผู้หญิงไว้ผมโก๊ะตั้งแต่แรกเกิดเช่นเดียวกับเด็กผู้ชาย การเลี้ยงดูเด็กที่ไว้ผมโก๊ะเหมือนเด็กปกติแต่มักจะไม่ตีเพราะถือว่าเป็นลูก หลานบรรพบุรุษ ถ้าตีแล้วจะทำให้ผีเข้าคนเฒ่าคนแก่ในบ้าน ดังนั้นจึงพบว่าเด็ก ที่ไว้ผมโก๊ะจะแก่นซนมากเพราะว่าผู้ใหญ่มักจะตามใจ        ส่วนพิธีกรรมที่จะต้องทำเมื่อเด็กไว้ผมโก๊ะ เริ่มจากพ่อแม่จัดเตรียมผ้าแดงหรือผ้าขาวม้าสีแดง ๑ ผืนนำไปให้ผู้นำของตระกูลที่จะทำการไหว้ผีโรงใหญ่เก็บรักษาไว้เมื่อทำพิธี ไหว้ผีโรงใหญ่จะนำผ้าแดงมาใช้ในพิธีไหว้ด้วยสำหรับเด็กผู้หญิงที่จะไว้ผม โก๊ะพ่อแม่ไม่ต้องเสียผ้าแดงเริ่มไว้ผมตั้งแต่แรกเกิดหรือหลังการโกนผมไฟ   โดยโกนผมรอบๆ ขวัญปล่อยให้ผมบริเวณขวัญกลางกระหม่อมยาวเป็นปอยเล็กๆ  บางรายจะตัดผมรอบๆ ปอยผมโก๊ะเป็นวงไรโดยรอบทำให้ดูสวยงามยิ่งขึ้นบางรายก็ไว้ปลายปอยก็ได้เมื่อปอยผมยาวขึ้นจะถักเป็นเปียเล็ก ๆ น่ารักยาวไปข้างหลัง        พิธีโกนผมจะทำเมื่อเด็กโตพอสมควร ที่นิยมกันคืออายุ ๙ ขวบขึ้นไปในพิธีโกนผมจะทำอย่างง่าย ๆ หรือพิธีใหญ่ก็แล้วแต่ฐานะของพ่อแม่ ถ้าจะโกนอย่างๆ ก็เตรียมอาหารใส่ปิ่นโต ๑ เถาไปถวายพระให้ทำพิธีโกนให้ ห้ามโกนกันเอง บางรายไม่ทำพิธีโกนแต่จะเริ่มไว้ผมที่โกนให้ยาวขึ้นแล้วตัดเป็นรูปทรงที่ต้องการต่อไป        ส่วนการทำพิธีโกนผมที่จัดเป็นงานสมโภชจะต้องเตรียมงานเหมือนกับงานบวชนาคอาจ มีการแจกบัตรเชิญญาติพี่น้องถือโอกาสพบปะญาติมิตรไปพร้อม ๆ กันอาจมีขบวนแห่แหนเช่นแห่ช้าง มีมหรสพ ภาพยนตร์ ลิเก โขน เลี้ยงพระสงฆ์ ๙ รูป [...]]]></description>
		<link>http://monlopburi.com/%e0%b8%9c%e0%b8%a1%e0%b9%82%e0%b8%81%e0%b9%8a%e0%b8%b0/</link>
			</item>
	<item>
		<title>อาหารในเทศกาลสงกรานต์</title>
		<description><![CDATA[ข้าวแช่           การทำข้าวแช่สืบเนื่องมาจากตำนานสงกรานต์ของมอญ  ดังที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้จารึกไว้ที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (จารึกไว้ในแผ่นศิลารวม ๗ แผ่น ติดไว้ที่คอสองในศาลาล้อมพระมณฑปทิศเหนือ ปัจจุบันบางแผ่นหายไปแล้ว) กล่าวคือ มีเศรษฐีผู้หนึ่งไม่มีบุตรธิดา เป็นที่อับอายแก่ชาวบ้านและวิตกทุกข์ร้อนใจในอันที่ยังขาดผู้สืบทอดมรดกทรัพย์สินบรรดามีทั้งปวง ทำการบวงสรวงบูชาแก่พระอาทิตย์ พระจันทร์ ทว่ากาลเวลาผ่านไป ๓ ปี ก็หาเป็นผลแต่อย่างใดไม่ ต่อมาในวันหนึ่งเป็นวันในคิมหันตฤดูเจตมาส คนทั้งหลายเล่นนักขัตฤกษ์ต้นปีใหม่ทั่วชมพูทวีป คือพระอาทิตย์ก็จากราศีมีนประเวศสู่เมษราศี โลกสมมุติว่า วันมหาสงกรานต์ เศรษฐีได้พาบริวารไปยังโคนต้นไทรใหญ่ริมน้ำ อันเป็นที่อยู่ของรุกขเทวดาทั้งหลาย นำข้าวสารล้างน้ำ ๗ ครั้ง แล้วหุงบูชารุกขเทวดาประจำพระไทรนั้น ตั้งจิตอธิษฐานขอบุตร และรุกขเทวดาพระไทรนั้นก็เมตตาให้เทพบุตร (ธรรมบาลกุมาร) มาจุติเป็นบุตรของเศรษฐีสมความปรารถนา           ครั้นต่อมา ชาวมอญ มีความเชื่อว่าหากได้กระทำพิธีเช่นว่านี้ บูชาต่อเทวดาในเทศกาลสงกรานต์แล้ว สามารถตั้งอธิษฐานจิตสิ่งใดๆย่อมได้ดังหวัง บางคนก็พาลเชื่อเลยเถิดไปถึงว่า เป็นการบูชาท้าวกบิลพรหม ซึ่งเข้ามาเกี่ยวพันกับลูกชายเศรษฐีในภายหลังด้วยการตั้งปัญหามาทาย เกี่ยวกับ “ราศี” ของมนุษย์เราตามตำแหน่งในช่วงเวลาต่างๆของวันหนึ่งๆ และท้ายที่สุดเมื่อธรรมบาลกุมารตอบถูก ท้าวกบิลพรหมก็ต้องตัดพระเศียรตามคำท้าของตนบูชาธรรมบาลกุมาร กระทั่งเดือดร้อนให้ลูกสาวทั้ง ๗ คน ต้องผลัดเวรกันมาถือพานรองรับพระเศียรพระบิดา ปีละคน กันมิให้พระเศียรตกถึงพื้นดิน อันจะนำมาซึ่งไฟบรรลัยกัลป์ล้างผลาญโลก หรือแม้แต่ล่องลอยอยู่ในอากาศ [...]]]></description>
		<link>http://monlopburi.com/%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%83%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%a8%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a5%e0%b8%aa%e0%b8%87%e0%b8%81%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b9%8c/</link>
			</item>
	<item>
		<title>การละเล่นในเทศกาลสงกรานต์</title>
		<description><![CDATA[ในช่วงเทศกาลสงกรานต์มีการเล่นดังนี้           เล่นทอยสะบ้า  สะบ้าที่ชาวบางขันหมากเล่นนั้น  จะเป็นสะบ้าทอย  เป็นการแข่งขันการทอยซึ่งถือว่าเป็นเกมส์กีฬาอย่างหนึ่ง  ซึ่งสร้างความสามัคคีให้เกิดขึ้นในหมู่คณะ           เล่นเข้าผีต่าง ๆ เช่นผีสุ่ม   ผีลิงลม   เป็นต้น ในการเล่นเข้าผีนั้น  จะมีการร้องเพลงประกอบ  โดยจะมีผู้เล่น  ที่เป็นตัวแทนเชิญผีให้มาประทับร่างอยู่ตรงกลาง  ส่วนคนอื่น ๆ นั้นตั้งวงล้อมรอบช่วยกันปรบมือร้องเพลงกันอย่างครึกครื้น &#160; การเล่นเพลงระบำ เป็นการละเล่นพื้นบ้านที่มีการร้องโต้ตอบระหว่างชายและหญิง  ท่วงท่าทำนองจะคล้าย ๆ กับเพลงฉ่อย  ในขณะที่ร้องจะมีการปรบมือให้จังหวะและรำไปด้วย  ซึ่งการเล่นเพลงระบำนี้            ในปัจจุบันไม่มีผู้เล่นแล้ว  เนื่องจากขาดช่วงในการสืบทอดมาหลายปี  แต่ก็ยังพอที่จะหาผู้ร้องผู้รำอยู่ได้บ้าง            การละเล่นอื่นๆ  เช่น  การเล่นลูกช่วง   การเล่นมอญซ่อนผ้า  การรำวง  เป็นต้น  การละเล่นทั้งหมดที่กล่าวมานี้สามารถหาชมได้ในช่วงเทศกาลของชาวรามัญบ้านบางขันหมากของทุกๆ ปี]]></description>
		<link>http://monlopburi.com/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%a5%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%a8%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a5%e0%b8%aa%e0%b8%87%e0%b8%81%e0%b8%a3%e0%b8%b2/</link>
			</item>
	<item>
		<title>ประเพณีสงกรานต์</title>
		<description><![CDATA[&#160; ประเพณีสงกรานต์ของชาวมอญบ้านบางขันหมาก มีเอกลักษณ์เฉพาะซึ่งไม่เหมือนกับที่อื่นๆ ก็ตรงที่มีการทำบุญและร่วมทำกิจกรรมในช่วงสงกรานต์   ที่มีการรวมพระทั้งสี่วัดที่เป็นวัดมอญ  และมีการรวมชาวบ้านทั้งตำบลบางขันหมาก  โดยเริ่มจากวันที่  ๑๓  เมษายน   ของทุกปีดังนี้            วันที่  ๑๓  เมษายน  ถือว่าเป็นวันเริ่มต้นของสงกรานต์  ชาวบ้านต่างพากันไปทำบุญตักบาตรที่วัดของตนเอง  ซึ่งวัดรามัญ ในหมู่บ้านบางขันหมากมีอยู่สี่วัดคือ ๑.  วัดโพธิ์ระหัต     ๒.  วัดกลาง            ๓.  วัดอัมพวัน        ๔.  วัดราษฎร์ศรัทธาทำ (วัดทุ่ง)        การไปทำบุญนั้น  ใครจะทำบุญวัดไหน  ก็แล้วแต่ว่าปู่ย่าตายายเคยทำสืบต่อกันมาตั้งแต่อดีต   และการรวมพระสงฆ์ทั้งสี่วัด  และรวมชาวบ้านทั้งหมู่บ้าน เพื่อทำบุญในงานประเพณีสงกรานต์ทั้งสี่วัด  แบ่งวันเวลาได้ดังนี้ วันที่  ๑๓  เมษายน  เวลา ประมาณ  ๑๖.๐๐ น. พระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์เย็น  และชาวบ้านร่วมกันก่อพระเจดีย์ทราย พร้อมกันที่วัดโพธิ์ระหัต วันที่  ๑๔  เมษายน ทำบุญตักบาตรตอนเช้า  ถวายสำรับคาวหวาน (ข้าวแช่)  ตอนเพล  และสรงน้ำพระที่วัดโพธิ์ระหัต วันที่  ๑๔  เมษายน  [...]]]></description>
		<link>http://monlopburi.com/%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%93%e0%b8%b5%e0%b8%aa%e0%b8%87%e0%b8%81%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b9%8c/</link>
			</item>
	<item>
		<title>ประเพณีการเลี้ยงผี</title>
		<description><![CDATA[ประเพณีการเลี้ยงผีของชาวรามัญบ้านบางขันหมาก  หมายถึงการเซ่นไหว้บรรพบุรุษ โดยจะมีการนำอาหารคาวและหวาน  รวมถึงผลไม้มาไหว้บรรพบุรุษของตน  เพียงแต่ว่ามีการปฏิบัติที่เคร่งครัดมาก  เนื่องจากชาวรามัญบ้านบางขันหมาก นอกจากเป็นผู้ ศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างแรงกล้าแล้ว   ยังมีความเชื่อในเรื่องผีบรรพบุรุษอย่างเหนียวแน่นอีกเช่นกัน         การเลี้ยงผีจะจัดขึ้นในช่วงเดือนหกของไทย ของทุกปี     แต่จะเป็นข้างขึ้นหรือข้างแรมนั้น        ก็แล้วแต่ละตระกูลจะกำหนดขึ้น  แต่จะไม่ให้ตรงกับวันพระ  จะจัดทำขึ้นที่บ้านต้นผีคือบ้านของลูกผู้ชายคนโตของตระกูลนั้น ๆ  เนื่องจากบ้านนั้นได้รักษาผ้าผี  ซึ่งประกอบไปด้วย  ผ้านุ่ง  เสื้อ  ผ้าสไบ  ผ้าโพกศีรษะ  รวมถึงแหวนผีหนึ่งวง  และเครื่องใช้ต่าง ๆ  ซึ่งแขวน เก็บไว้  ที่เสาเอกภายในเรือนใหญ่ของบ้าน   เมื่อถึงวันเลี้ยงผีของแต่ละตระกูล  ผู้ที่ใช้นามสกุลเดียวกัน ต้องนำเครื่องเซ่นไหว้  มาพร้อมกันที่บ้านต้นผีทุกคน         การเลี้ยงผีของแต่ละตระกูลนั้นจะแตกต่างกันไป  บางตระกูลจะมีการเลี้ยงในทุก ๆปีก็มี  บางตระกูล ๓ ปี เลี้ยงหนึ่งครั้งก็มี  และเครื่องเซ่นที่ใช้ก็ต่างกันไป  แล้วแต่ว่าจะใช้อะไรบ้าง  แต่ที่เหมือน ๆ กันก็คือ  กล้วยน้ำหว้า  ข้าวเหนียว  มะพร้าวอ่อน  ขนมบัวลอย  เป็นต้น  พอถึงเวลาบ่าย ๆ ของวันที่จะเลี้ยงผี  [...]]]></description>
		<link>http://monlopburi.com/%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%93%e0%b8%b5%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%a5%e0%b8%b5%e0%b9%89%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b8%9c%e0%b8%b5/</link>
			</item>
	<item>
		<title>ขอเลื่อนงานประจำปี</title>
		<description><![CDATA[เนื่องจากเกิดเหตุการอุทกภัยครั้งใหญ่ในจังหวัดลพบุรี ยุวชนไทยรามัญ อัมพวันลพบุรี จึงขอเลื่อนกำหนดการงานประจำปี ทุกงาน ออกไปอย่างไม่มีกำหนด ผู้ที่ต้องการทราบข่าวสารมามารถเข้าไปสอบถามได้ที่เว็บบอร์ด โดย คลิกที่นี่ ขออภัยในความไม่สะดวก มา ณ ที่นี้ด้วย]]></description>
		<link>http://monlopburi.com/%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b9%80%e0%b8%a5%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%87%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%88%e0%b8%b3%e0%b8%9b%e0%b8%b5/</link>
			</item>
</channel>
</rss>

